Na de oorlog wijdde Brodman zijn leven aan studie, geloof en onderwijs. Hij volgde rabbijnse opleiding in de gerenommeerde jesjivot van Gateshead en Ponivizh en combineerde zijn diepe religieuze kennis met een warme, mensgerichte benadering. In 1963 werd hij benoemd tot rabbijn van de Lekstraat‑synagoge in Amsterdam, waar hij tot 1973 diende en een generatie Joden inspireerde met zijn liefde voor Torah en leren.
In 1973 maakte hij alija naar Israël, waar hij zich vestigde in Savyon en het Savyon Centrum voor Joods Onderwijs oprichtte — een plek waar jonge Israëli’s werden aangemoedigd de rijkdom van hun geloof en traditie te ontdekken. Tot op hoge leeftijd bleef hij terugkeren naar Nederland om lezingen te geven aan zowel Joods als niet‑Joods publiek.
Rabbijn Brodman was zowel een man van diepe intellectuele kracht als een bron van menselijkheid en barmhartigheid. Velen herinneren zich zijn warme lach, zijn open oor voor ieder die hem zocht en zijn onvermoeide inzet om bruggen te bouwen tussen gemeenschappen. Hij stond bekend om zijn betrokkenheid bij interreligieuze dialoog en zijn streven naar begrip tussen mensen met verschillende achtergronden.
Zijn leven was een getuigenis van veerkracht, geloof en liefde — van een kind dat de donkerste tijden overleefde tot een rabbijn die licht bracht in het leven van anderen. Zijn nalatenschap leeft voort in de harten van zijn leerlingen, zijn familie en de vele gemeenschappen die hij diende. Dankbaar denk terug aan onze ontmoetingen in Israël.
Moge zijn nagedachtenis een bron van zegen zijn.
