#PROFESSOR #DR. #PETER #NISSEN, #IN #MEMORIAM

Met eerbied en ingetogenheid schrijf ik dit In Memoriam ter nagedachtenis aan professor dr. Peter Nissen ז״ל, een mens van geest, studie en ontmoeting.

In de Joodse traditie leren wij: “Chacham lev jikach mitswot” – wie wijs van hart is, zoekt verantwoordelijkheid.

Professor Nissen was zo iemand. Zijn leven stond in het teken van leren, doorgeven en het serieus nemen van de grote vragen van geloof, geschiedenis en menselijke waardigheid. Niet oppervlakkig, niet vluchtig, maar met diepgang en trouw aan bronnen.

Hoewel hij geworteld was in een andere religieuze traditie dan de onze, herkende men in hem iets dat wij derech erets noemen: beschaving van hart en omgang. Hij wist te luisteren, ook wanneer verschillen bleven bestaan.

In een wereld waarin religie vaak wordt gebruikt om te verdelen, zocht hij juist de taal van begrip, zonder zijn eigen overtuiging te verloochenen. Dat vraagt moed én nederigheid.

Onze wijzen leren: “Wie één mens redt, redt een hele wereld.” Niet alleen door daden, maar ook door woorden, onderwijs en voorbeeld kan een mens werelden openen.

Generaties studenten en collega’s dragen iets van zijn denken met zich mee. Dat is een vorm van onsterfelijkheid die wij in het Jodendom diep respecteren: zichrono livracha — zijn herinnering zij tot zegen.

Moge zijn familie getroost worden onder de rouwenden van de wereld. Moge zijn werk blijven spreken, en moge zijn nalatenschap bijdragen aan meer wijsheid en menselijkheid tussen mensen van verschillende wegen.

Baroech Dajan Ha’emet.

#MENSELIJKE #GRENZEN, #OMGEVINGEN EN #PATRONEN #UIT HET #VERLEDEN EN #ONZEKERHEDEN IN DE #TOEKOMST

#MENSELIJKE #GRENZEN, #OMGEVINGEN EN #PATRONEN #UIT HET #VERLEDEN EN #ONZEKERHEDEN IN DE #TOEKOMST

Door: #Rabbijn #Simon #Bornstein®

Als #rabbijn en #jeugdprofessional heb ik #veel #ervaring met het #begeleiden van #mensen in #verschillende #levensfases. Een belangrijk ##onderwerp dat vaak naar voren komt in mijn werk is het #begrip #menselijke #grenzen. #Mensen #hebben #grenzen nodig om zich #veilig en #geborgen te #voelen, maar tegelijkertijd #kunnen deze #grenzen ook #beperkend #werken. In deze blog wil ik daarom ingaan op de relatie tussen menselijke grenzen, omgevingen en ziekte. Ook zal ik bespreken hoe patronen uit het verleden en onzekerheden in de toekomst hierbij een rol spelen.

Om te beginnen is het belangrijk om te begrijpen wat we bedoelen met menselijke grenzen. Dit zijn de fysieke, emotionele en mentale grenzen die we als individu hebben. Het gaat hierbij bijvoorbeeld om onze persoonlijke ruimte, onze behoefte aan rust en privacy, onze emoties en gevoelens, en onze capaciteit om informatie te verwerken. Deze grenzen zijn niet statisch, maar kunnen veranderen afhankelijk van de situatie waarin we ons bevinden.

Een belangrijke factor die invloed heeft op onze grenzen is de omgeving waarin we ons bevinden. Een omgeving kan ondersteunend zijn voor onze grenzen, maar kan deze ook overschrijden. Denk bijvoorbeeld aan een drukke werkplek waarin er constant prikkels op ons afkomen. Voor sommige mensen kan dit overweldigend zijn en kan het leiden tot stress of zelfs burn-out klachten. Aan de andere kant kan een rustige en kalme omgeving juist helpen om onze grenzen te bewaken en ons veilig te voelen.

Een ander aspect dat van invloed kan zijn op onze grenzen is ziekte. Ziekte kan ons lichaam en geest verzwakken, waardoor we minder goed in staat zijn om onze grenzen te bewaken. Dit kan leiden tot gevoelens van onmacht en frustratie. Aan de andere kant kan ziekte ook een moment zijn waarop we ons bewust worden van onze grenzen en hier beter mee leren omgaan.

Patronen uit het verleden kunnen ook een rol spelen bij het bepalen van onze grenzen. Zo kunnen bepaalde ervaringen uit het verleden ervoor zorgen dat we ons in bepaalde situaties onveilig voelen en onze grenzen aanscherpen. Het is belangrijk om deze patronen te herkennen en te begrijpen, zodat we hier bewust mee om kunnen gaan.

Tot slot spelen onzekerheden in de toekomst ook een rol bij het bepalen van onze grenzen. Als we niet weten wat er gaat gebeuren, kan dit leiden tot angst en onzekerheid. Dit kan ervoor zorgen dat we onze grenzen aanscherpen om ons veiliger te voelen. Aan de andere kant kan het ook helpen om juist flexibeler te zijn en open te staan voor nieuwe ervaringen.

Kortom, menselijke grenzen zijn complex en worden beïnvloed door verschillende factoren zoals omgeving, ziekte, patronen uit het verleden en onzekerheden in de toekomst. Als rabbijn en jeugdprofessional is het belangrijk om deze factoren te begrijpen en mensen te helpen om hun grenzen op een gezonde manier te bewaken.

Alle reacties:

2Noor Sickens de Wal en Dragos Dobrinas

IM MEMORIAM: DR. HUUB OOSTERHUIS

Door: Priv. Doc. Rabbijn Simon Bornstein®

Als rabbijn rouw ik om het verlies van dr. Huub Oosterhuis, een vooraanstaande theoloog en dichter die zijn stempel heeft gedrukt op de bredere Nederlandse religieuze gemeenschap in al haar kleurschakeringen. Oosterhuis was niet alleen een buitengewoon getalenteerde schrijver, maar ook een gepassioneerde voorvechter van sociale rechtvaardigheid en vrede.

Als rabbijn bewonderde ik Oosterhuis' toewijding aan interreligieuze dialoog en zijn inspanningen om bruggen te slaan tussen verschillende geloofstradities. Zijn werk als oprichter van de Amsterdamse School voor Theologie en zijn betrokkenheid bij de oecumenische beweging waren voorbeeldig in hun inzet voor inclusiviteit en begrip.

Maar bovenal zal ik dr. Huub Oosterhuis herinneren als een dichter die de menselijke ervaring op een unieke manier wist te verwoorden. Zijn poëzie was doordrenkt van spiritualiteit en menselijkheid, en sprak tot het hart van mensen van alle achtergronden. Zijn teksten werden vaak gebruikt in religieuze diensten, waaronder ook Joodse diensten, en hielpen om een brug te slaan tussen verschillende geloofstradities.

Het is met groot verdriet dat ik afscheid neem van dr. Huub Oosterhuis. Zijn nalatenschap zal voortleven in de harten en geesten van de vele mensen die hij heeft geïnspireerd en geraakt.

Graag wens ik vanaf deze plaats de familie en nabestaanden van dr. Huub Oosterhuis veel kracht na het ontslapen van deze wijze geleerde, moge zijn ziel gebundeld worden in de Bundel van het Eeuwig leven. Zijn aandenken zij tot zegen!