SJWOENGES: ONTVANG DE TAURO MET OPEN ARMEN!
#Rabbijn #Simon #Bornstein®
Er zijn momenten in het Joodse leven waarop een mens niet alleen leert, maar opnieuw geboren wordt Jontef Sjewonges is zo’n moment. Niet alleen het feest van herinnering, maar het feest van ontvangst. Niet alleen het geven van de Tauro — maar het opnieuw openen van het hart om haar binnen te laten.
De Midrasj vertelt dat de Eeuwige de Tauro aanbood aan alle volkeren. Elk volk vroeg eerst: “Wat staat erin?” Maar Jisroël antwoordde:
נַעֲשֶׂה וְנִשְׁמָע“Wij zullen doen en wij zullen horen.”Sjemaus/Exodus 24:7
Dat is misschien wel de meest revolutionaire zin uit de menselijke geschiedenis. Eerst doen, dan begrijpen. Eerst vertrouwen, dan analyseren. Eerst de deur openen, dan ontdekken wie er binnenkomt.
De Tauro wil niet alleen in je hoofd wonen
De grootste vergissing is te denken dat Tauro alleen kennis is. Alsof het een verzameling ideeën is, een bibliotheek, een systeem van wetten. Maar Tora is méér. Tauro is ontmoeting. Een levende dialoog tussen hemel en aarde.
Maimonides schrijft in Hilches Talmoed Tauro:
כתר תורה מונח ועומד ומוכן לכל ישראל“De kroon van de Tauro ligt gereed voor heel Jisroël.”Rambam, Misjne Tauro, Hilches Talmoed Tauro 3:1
Sommige mensen denken dat zij eerst perfect moeten zijn voordat zij Tauro kunnen ontvangen. Maar Sinaj gebeurde midden in een woestijn. Niet in een paleis. Niet in een perfecte wereld.
Waarom een woestijn?
Omdat een woestijn leeg is.
En alleen een leeg hart kan werkelijk gevuld worden.
Open armen betekenen ook kwetsbaarheid
Wanneer iemand zijn armen opent, maakt hij zichzelf kwetsbaar. Hij verdedigt zich niet. Hij verbergt zich niet. Dat is precies waarom veel mensen bang zijn voor echte spiritualiteit.
Want echte Tauro vraagt niet alleen studie. Zij vraagt eerlijkheid.
De Tauro vraagt:
- Waar ben je hard geworden?
- Waar ben je cynisch geworden?
- Waar heb je de verwondering verloren?
-
Wanneer heb je voor het laatst geluisterd alsof Kaudeisj Borche werkelijk tot je sprak?
Sjewoenges is daarom geen herdenking van een gebeurtenis uit het verleden. Volgens de Joodse traditie staat iedere generatie opnieuw aan de voet van de berg.
De Talmoed zegt:
בְּכָל יוֹם יִהְיוּ בְעֵינֶיךָ כַּחֲדָשִׁים“Laat de woorden van de Tauro iedere dag als nieuw zijn in jouw ogen.”Siefrei Deworiem 48
Niet oud. Niet stoffig. Niet automatisch.
Nieuw.
Waarom mensen afhaken
Veel mensen verlaten niet de Tora. Zij verlaten een karikatuur van de Tauro.
Wanneer Tauro alleen regels wordt zonder ziel, raakt het hart verstikt. Maar wanneer Tauro wordt ontvangen zoals zij bedoeld is — als levensadem — dan begint een mens te groeien.
Samson Raphael Hirsch benadrukte steeds dat de Tauro niet bedoeld is om de mens van de wereld weg te trekken, maar juist om de wereld te heiligen. Hij schreef:
“De meer de Jood werkelijk Jood is, des te universeler wordt zijn visie.”Rabbijn S.R. Hirsch, Collected Writings, Vol. VII
Een mens die werkelijk Tauro leert, leert anders kijken naar onderwerpen zoals:
- arbeid,
- familie,
- vreemdelingen,
- geld,
- tijd,
- woorden,
- stilte.
Zelfs eten wordt kaudesj. Zelfs zaken doen wordt heilig. Zelfs luisteren wordt heilig.
Want Tauro wil niet alleen de synagoge vullen. Zij wil het hele leven doordringen.
Het geheim van luisteren
Bij Sinaj gebeurde iets merkwaardigs. Het volk “zag de stemmen”.
וְכָל־הָעָם רֹאִים אֶת־הַקּוֹלֹת“Het hele volk zag de stemmen."
Sjemaus/ Exodus 20:15
Hoe kun je geluid zien?
De chassidische meesters zeggen: omdat openbaring plaatsvond met het hele wezen van de mens. Niet alleen met de oren. Heel de NESJOMME luisterde.
Wij leven vandaag in een wereld vol geluid maar arm aan luisteren.
Iedereen zendt. Weinigen ontvangen.
Maar Tauro begint met luisteren.
Het Hebreeuwse woord Sjemáng betekent niet alleen “horen”, maar ook: opnemen, toelaten, binnenlaten.
Misschien is dat waarom zoveel mensen innerlijk uitgeput zijn. Niet omdat Hasjem zwijgt — maar omdat de ziel voortdurend overstemd wordt.
Martin Buber en de ontmoeting
Martin Buber schreef in zijn beroemde werk Ich und Du:
“Alle werkelijke leven is ontmoeting.”Martin Buber, Ich und Du (1923)
Dat geldt ook voor Tauro.
Wanneer Tauro slechts informatie blijft, verandert er weinig. Maar wanneer Tora een ontmoeting wordt — tussen mens en Hakausej Borche — dan begint iets te branden.
Buber sprak over de relatie van “Ik en Jij”. Niet “Ik en Het”. De moderne wereld maakt van alles een object: mensen, tijd, zelfs religie. Maar Tauro nodigt uit tot relatie.
Daarom zeggen onze wijzen dat Hasjem niet alleen woorden gaf op Sinaj — Hij gaf Zichzelf.
De berg hing boven hun hoofden
De Talmoed vertelt een wonderlijk beeld:
כפה עליהם הר כגיגית“God hield de berg boven hen als een omgekeerde kom.”Talmoed Bavli, Sjabbes 88a
Waarom zo’n dreigend beeld?
Misschien omdat liefde altijd ook ernst bevat.
Tauro is geen hobby. Geen culturele decoratie. Geen folklore.
Tauro zegt dat het leven betekenis heeft. Dat keuzes ertoe doen. Dat woorden gewicht hebben. Dat de mens geroepen wordt.
En toch eindigt het verhaal niet met dwang.
Want eeuwen later, zegt de Talmoed, accepteerde het Joodse volk de Tauro opnieuw — ditmaal vrijwillig, in de dagen van Esther.
Ware trouw ontstaat uiteindelijk niet uit angst, maar uit liefde.
Hoe ontvang je de Tauro vandaag?
Niet iedereen kan uren leren. Niet iedereen kent Hebreeuws. Niet iedereen voelt onmiddellijk geloof.
Maar iedereen kan beginnen met openen.
Misschien ontvang je de Tauro vandaag door:
- één moment van echte stilte;
- één bladzijde studie;
- één eerlijk gebed;
- één daad van chesed;
- één vergeving;
- één sjabbesmaaltijd zonder telefoon;
- één vraag die je eindelijk durft te stellen.
De Bangal Sjeim Tauv leerde dat waar een mens zijn gedachten plaatst, daar bevindt hij zich werkelijk.
Waar bevindt onze ziel zich tegenwoordig?
De Tauro wacht nog steeds
Het wonder van het Jodendom is dat de Tauro nooit oud werd. Rijken verdwenen. Filosofieën kwamen en gingen. Maar de woorden van Sinaj worden nog steeds gefluisterd boven kaarslicht, gezongen boven wijn, besproken aan tafels, gedragen in goles, verdedigd in tijden van gevaar.
Waarom?
Omdat de Tauro niet alleen een boek is.
Zij is een verbond. Een Bries.
En een verbond leeft alleen wanneer beide kanten zich openen.
Daarom zeg ik vanavond:
Ontvang de Taro met open armen.
Want de Eeuwige wacht niet op perfecte mensen.
Hij wacht op open mensen.
En misschien is dat uiteindelijk de diepste betekenis van Sinaj:
Dat tussen hemel en aarde een stem klinkt die nog steeds zegt:
אָנֹכִי ה' אֱלֹהֶיךָ“Ik ben de Eeuwige, jouw God.”Sjemaus/Exodus 20:2
Jouw God.
De vraag van Sjewoenges is daarom niet alleen of wij in God geloven.
De vraag is:
Durven wij opnieuw geliefden van de Tauro te worden?
Durven wij opnieuw te luisteren?
Durven wij opnieuw te ontvangen?
Moge deze Sjewoenges een moment zijn waarop gesloten harten weer open gaan, vermoeide zielen opnieuw ademhalen, en de woorden van de Tauro niet alleen gelezen worden — maar werkelijk ontvangen.
Chag Sjewoenges Sameach, goed Jontef!
